فروختن رفیق به خاطر نمره؛ نشانهی خطر اخلاقی:
در روانشناسی به این میگن «سقوط اخلاقی پلکانی»؛ مغز برای اینکه وجدانش اذیت نشه، هر بار یه بهانهی کوچیک میسازه: «فقط یه نمرهست»، بعد «فقط پوله». مطالعههای زیمباردو نشون میده آدمهای معمولی وقتی قدمبهقدم جلو میرن، میتونن کارهای خیلی بدتر از چیزی که فکر میکنن انجام بدن. این پست دقیقاً همون «شیب لغزنده» رو نشون میده. سؤال به جامعه: کجای این شیب هنوز میشه ایستاد؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهی «ترس از آدمهای فرصتطلب» هم دید: نه اینکه همه حتماً مادرشون رو میفروشن، بلکه کسی که برای یه امتیاز کوچیک رفیق میفروشه، مقیاسش برای ارزشها روشنه.