صفحه سفید؛ باند فرود برای آغازی تازه:
مغز از فضای خالی بیتاب میشود؛ در روانشناسی خلاقیت به آن «وحشت بوم سفید» میگویند. پژوهشها نشان میدهد قشر بینایی در نبود محرک، شروع به ساختن الگوهای خیالی میکند تا نظم بسازد؛ همانطور که در محرومیت حسی دچار توهم میشویم. صفحهٔ سفید در واقع پر از دادهٔ بالقوه است، نه خالی. به همین دلیل هر فرود روی آن، برخاستن از یک نظم پنهان است. اولین خط را کجای این سپیدی میاندازید؟
راهکار:
صفحهٔ سفید را یک فقدان نبین؛ باند فرود است. هر خط اول، لحظهٔ تماس چرخها با زمین است؛ سکوت پیش از آن هم بخشی از پرواز بوده.