فرق تنهایی انتخابی و تنها شدن؛ چرا این دو یکی نیستند:
تحقیقات عصبشناسی نشان داده تنها شدن اجباری همان مناطق مغزی درد فیزیکی را فعال میکند؛ طرد اجتماعی برای مغز مثل سوختگی میماند. اما تنهایی انتخابشده، شبکه پیشفرض مغز را روشن میکند و همانجاست که خلاقیت و خودشناسی شکل میگیرد. پس این دو حالت از نظر زیستی هم کاملاً متفاوتاند. آیا گاهی انتخاب تنهایی را با زخم تنها شدن اشتباه میگیریم؟
راهکار:
این تفاوت را با یک مثال ملموس باز کن: کسی که تنهایی را انتخاب کرده از سکوت لذت میبرد؛ کسی که تنها شده از سکوت میترسد.