ژن وفاداری سگ و آرزوی تزریق به بعضیها:
وفاداری سگ محصول یک ژن نیست؛ جهش در ناحیه GTF2I و GTF2IRD1 آنها را از گرگها اجتماعیتر کرد. در انسان، حذف همین ناحیه به سندرم ویلیامز منجر میشود: محبت افراطی، اعتماد بیحدومرز و اضطراب جدایی. یعنی وفاداری کور ژنتیکی هم عارضه دارد؛ شاید آن وفاداری که حسرتش را میکشیم، نوعی اختلال خفیف در شکاکیت سالم است.
راهکار:
سگها نه از سر انتخاب اخلاقی، بلکه با هزاران سال انتخاب مصنوعی وفادار شدند؛ آدمها اما وفاداری را با خودآگاهی انتخاب میکنند. شاید درد اصلی این است که از آدمِ زبانباز توقع وفاداری غریزی داریم، در حالی که وفاداری انسانی نیازمند صراحت و مرزبندی است.