فرق پیام دادن با اولویت در رابطه:
در نظریه «علامتدهی پرهزینه»، پیام دادن علامت ارزان است؛ همه میتوانند بفرستند. اولویت اما پرهزینه است: وقت، توجه و فرصتهای ازدسترفته. مغز انسان ناخودآگاه به علامتهای پرهزینه بیشتر اعتماد میکند، چون جعلشان سختتر است. شاید همین توضیح دهد چرا پیامهای زیاد جای اولویت را نمیگیرند. شما کدام را باور میکنید؟
راهکار:
این جمله توانایی را با تمایل قاطی میکند: همه میتوانند پیام بدهند، اما اولویت یعنی کسی از میان کارهای دیگر تو را انتخاب میکند. پس معیار را از تعداد پیام بردار و روی کیفیت توجه و ثبات رفتار بگذار؛ آنجا اولویت واقعی لو میرود.