فرق خطا با شرارت

گناه می‌کنم ولی شیطان نیستم؛ مرز میان خطا و شرارت:

در روان‌شناسی به این «انفکاک اخلاقی» می‌گویند: ما بین رفتار و هویت خود فاصله می‌اندازیم تا تصویر سالمی از خودمان حفظ کنیم. پژوهش‌ها نشان می‌دهد کسانی که بعد از خطا خود را «بد» نمی‌نامند، راحت‌تر جبران می‌کنند و شرمِ بیش‌ازحد، همدلی با دیگران را از بین می‌برد. سؤال این است: این جداسازی، رهایی از گناه است یا فرار از مسئولیت؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از نگاه دیگری نگاه کرد: خطاهای ما تعریف‌کننده هویت ما نیستند؛ ما موجوداتی هستیم که مسیر یادگیری را طی می‌کنیم. اگر به جای «گناهکار» به خودمان برچسب «در حال رشد» بزنیم، شانس جبران و تغییر واقعی بیشتر می‌شود.