وقتی همونی که خاص میدانستی نابودت میکند:
در تحلیل رفتار متقابل، پدیدۀ «بازی ناجی-قربانی»: یکی در نقش خاصترین آدمِ دنیا فرو میرود و دیگری آن را ناجی میپندارد. فروپاشی دقیقاً از جایی شروع میشود که ناجی، مثل همه انسانها، اشتباه میکند و توهم فرو میریزد. در واقع، خاصدانستن، انسانیترین سلاحی است که علیه خودمان به کار میبریم. سوال دردناک: آیا ما عاشق خودِ طرف میشویم، یا عاشق بازتاب خودمان در چشمهایش؟
راهکار:
این درد، در روانشناسی به «شکاف انتظار-واقعیت» معروف است. جذابترین یافته این است که مغز ما در اوایل رابطه، بخش قضاوت منفی را خاموش میکند و فقط خوبیها را بزرگنمایی میکند. آن شخص شاید فرقش فقط در شدتِ بازتاب خواستههای خودت بود، نه در ذاتش.