تشخیص اصالت؛ در انحصار بزرگان، نه تازه به دوران رسیدهها:
در جامعهشناسی، پدیدهای به نام «اعتبار منبع» وجود دارد: پیامی که از سوی افراد باسابقه و جاافتاده منتقل شود، خودبهخود معتبرتر به نظر میرسد. این همان اصلی است که برندهای لوکس برای حفظ انحصار از آن بهره میبرند و تازهواردها را ناچیز میشمارند. اما یک پارادوکس تاریخی: بزرگان امروز، روزی خود تازه به دوران رسیده بودند. پس اگر معیار سنجش فقط قدمت باشد، چه کسی اولین بار اصالت را مهر تأیید زد؟
راهکار:
این جمله بازتابی از اصل روانشناختی «اعتبار منبع» است: ما به قضاوت قدیمیهای یک حوزه بیشتر اعتماد میکنیم. اما نکته جالب اینجاست که گاهی «تازه واردها» با شکستن قواعد، معیارهای اصالت را از نو تعریف میکنند، درست مثل برندهای نوپایی که به مرجع تبدیل شدند.