چرا بعضیها به همه «عشقم» میگویند؟:
به این پدیده در زبانشناسی «فرسایش معنایی» میگن: واژهای با بار عاطفی سنگین، با تکرار در موقعیتهای کماهمیت، کممعنا میشه. پژوهشهای علوم اعصاب نشون داده تکرار اصطلاحات محبتآمیز نامتعارف پاسخ دوپامینی مغز را کم میکنه؛ درست مثل ایمیجی که از بس برای همه بفرستی، دیگه لبخند را برنمیانگیزد. سؤال اینجاست: با راحت بخشیدن کلمات، داریم عشق را ارزان میکنیم؟
راهکار:
شاید برای خیلیها «عشقم» فقط یه لفظ صمیمی و بدون بار عاطفی عمیقه؛ همونطور که بعضیها «داداش» یا «جان» رو راحت میگن، نه اینکه واقعاً عاشق باشن.