فردایی نیست

قدرمو بدون شاید فردایی نباشه:

دوستت دارم، شاید فردا نباشم:

آیا می‌دانستی مغز انسان در لحظات عاطفی شدید، دوپامین و کورتیزول را هم‌زمان ترشح می‌کند؟ یعنی عشق و ترس از دست دادن از نظر شیمیایی عصبی، یک کوکتل انفجاری هستند که باعث می‌شود جمله‌ای مثل این، عمیق‌تر از آنچه فکر می‌کنی در حافظه نقش ببندد. این حس گذرا بودن، ریشه در مکانیزم بقای قدیمی ما دارد: «همین حالا بچسب، چون فردا ممکن است شکارچی بیاید.» سوال اینجاست: آیا این ترس، عشق را واقعی‌تر می‌کند یا فقط اضطراب را بیشتر؟

راهکار:

این جمله حس گذرا بودن و ترس از دست دادن را منتقل می‌کند. اگر این حس را تجربه می‌کنی، شاید بهتر باشد همین امروز یک پیام کوتاه به کسی که دوستش داری بفرستی، بدون اینکه منتظر فردا باشی.