دروغ قشنگ: وقتی باور نکردنش حیف است:
پدیدهای به نام «سوگیری صداقت» در روانشناسی وجود دارد: مغز انسان به طور پیشفرض فرض میکند دیگران راست میگویند مگر خلافش ثابت شود. دروغگویان ماهر از این سوگیری سوءاستفاده میکنند و با ظرافت روایت خود را میبافند. جالب اینجاست که گاهی دروغهای «مصلحتی» برای محافظت از احساسات دیگران گفته میشوند، اما مرز باریکی با فریب دارد. حالا سوال اینجاست: آیا میتوان دروغهای قشنگ را بدون آسیب پذیرفت؟
راهکار:
یک نگاه تازه: دروغهای قشنگ اغلب از هوش هیجانی بالا نشأت میگیرند، اما در بلندمدت اعتماد را تضعیف میکنند. شاید بهتر باشد به جای تحسین هنر دروغگو، به دنبال کشف حقیقت پنهان باشیم.