انسانیت به جای تولید مثل: میراث واقعی انسان:
مطالعات روانشناسی وجودی (ارنست بکر) نشان میدهد که انسانها برای غلبه بر ترس از مرگ، به دنبال «جاودانگی نمادین» هستند؛ یعنی از طریق خلق آثار هنری، علم یا مهربانی از خود نشانی باقی میگذارند. جالب اینجاست که حتی نئاندرتالها ۱۰۰ هزار سال پیش مردگان خود را با اشیاء نمادین دفن میکردند – یعنی دغدغهی میراث فراتر از تولید مثل، قدمتی به بلندای تاریخ بشر دارد.
راهکار:
اگر این جمله را به یک گفتوگو تبدیل کنیم، میتوان پرسید: «چه کارهای روزمرهای میتوانیم بکنیم که اثر انسانی ما را در دنیا ماندگار کند؟» مثلاً داوطلب شدن، آموزش دادن یا نوشتن یک خاطره الهامبخش.