فرار از خود حقیقی

فرار از خود حقیقی در گذر سالیان نور:

بر اساس نظریهٔ «ناهماهنگی خود» هیگینز، فاصلهٔ میان خود واقعی و خود ایده‌آل احساس گناه و شرم ایجاد می‌کند. جالب است که مغز در این شرایط با فعال کردن مدارهای پاداش، فرار موقت را به عنوان مسکن تجویز می‌کند. اما مطالعات جدید نشان می‌دهد این فرار دقیقاً همان جایی است که ناخودآگاه شما را به سوی نور حقیقی هدایت می‌کند. آیا این گریز، پلی به سوی روشنایی نیست؟

راهکار:

این جمله را می‌توان به این صورت بازنویسی کرد: «گاهی فرار از خود اصلی، قدمی به سوی نوری است که سالیان دراز در انتظارش بودی.» یعنی دوری موقت، شاید راهی برای بازگشتی آگاهانه‌تر باشد.