گریز از غوغای جهان به سوی آرامش درونی:
در روانشناسی، «گریز از جهان» میتواند نشانهای از «حساسیت پردازشی بالا» باشد؛ حدود ۲۰٪ افراد به طور عصبی، محرکهای محیطی مانند صدا و شلوغی را با شدت بسیار بیشتری پردازش میکنند و این خستگی عصبی، نیاز به انزوا را طبیعی میسازد. آیا شما هم گاهی احساس میکنید مغزتان مانند یک آنتن بیدفاع، تمام سیگنالهای جهان را جذب میکند؟
راهکار:
این حس گریز از هیاهو را میتوان به یک تمرین خلاقانه تبدیل کرد: برای پنج دقیقه، تمام صداهای محیط را به عنوان موسیقی یک فیلم در نظر بگیرید و نقش قهرمان آرامی را بازی کنید که در میان این صداها قدم میزند.