فراموشی روزهای خوب

سکوت از روی سادگی نیست؛ حرمت روزهای فراموش‌شده:

در روان‌شناسی اجتماعی، «سکوت راهبردی» وقتی رخ می‌دهد که فرد هم هزینهٔ اجتماعی اعتراض را می‌سنجد و هم ارزش پیوند را؛ مغز اینجا بین دو پاداش و تنبیه تعادل برقرار می‌کند. سکوت تو همیشه سادگی نیست، گاهی صورت‌حساب عاطفیِ روزهای فراموش‌شده است. اما بی‌مرز ماندنش، در طرف مقابل به عادی‌شدن بی‌احترامی تبدیل می‌شود.

راهکار:

این سکوت را می‌توان «حسابداری عاطفی» دید: نه بی‌خبری، بلکه نگه‌داشتن حرمتِ گذشته. برای عبور از انتظارِ یادآوری، یک جملهٔ کوتاه و روشن کافی است: «من این را نادیده نگرفتم؛ فقط برای گذشته‌مان سکوت کردم.» همین جمله مرز سکوت محترمانه و سکوت فراموش‌شده را مشخص می‌کند.