ردی که از نامها میماند؛ جستجوی اثر ماندگار:
در علوم اعصاب، نامها در نوقشر گیجگاهی پردازش میشوند، اما رد هیجانی و حسی در آمیگدال و هیپوکامپ کدگذاری میگردد. به همین دلیل مغز نام را خیلی زودتر از «احساسِ حضور» پاک میکند. در فیزیک نیز طبق اصل نگهداشت اطلاعات، هیچ ردپایی واقعاً صفر نمیشود؛ در تابش هاوکینگ، اطلاعاتِ هر چیزی که وارد سیاهچاله شده باقی میماند، حتی اگر نامش گم شود.
راهکار:
جالب است که مغز انسان نامها را زودتر از احساسات و ردپاهای هیجانی پاک میکند؛ چون حافظه هیجانی ماندگارتر از حافظه واژگانی است. شاید آنچه میماند نه اسم، بلکه امضای عاطفی او در مدارهای حافظه است.