فراموش نشدن خوبی ها

یاد خوبی های رفیق، ماندگارتر از نفس:

هیپوکامپ و آمیگدال، خاطرات دارای بار عاطفی را چنان محکم رمزگذاری می‌کنند که حتی از حافظه رویه‌ای بدن مثل تنفس ماندگارتر می‌شوند. علت آن است که دوپامین آزادشده در لحظه‌ی خوبی، سیناپس‌ها را به معنای واقعی لحیم می‌کند! آیا این دوام، نشانه‌ی تکامل است یا زندان ذهن؟

راهکار:

این حس، ریشه در «قفل عاطفی» دارد. وقتی کسی عمیقاً بر ما اثر می‌گذارد، مغز او را به منبع امن دوپامین پیوند می‌زند. حتی فراموشی نفس هم نمی‌تواند رد این پیوند را پاک کند. دفعه بعد که دلتنگ شدی، بدان این مغز توست که می‌کوشد تو را زنده نگه دارد.