یه سری آدما مثل گیتارن ؛
ساکتن ، ولی پر از حرف .
ممکنه مدتها چیزی نگن ، اما وقتی بالاخره صدای دلشون رو بشنوی ، میفهمی پشت اون سکوت چقدر داستان بوده .
یه سری دیگه مثل رادیو هستن ؛
هر بار که روشن میشن ، یه تکه از گذشته رو با خودشون میارن .
همون صدا ، همون حس ، همون خاطرهای که فکر میکردی دیگه هیچوقت برنمیگرده .
شاید برای همینه که بعضی آدمها رو نمیشه فراموش کرد ؛ نه به خاطر اینکه هنوز توی زندگیمونن ، به خاطر ای️
ساکتن ، ولی پر از حرف .
ممکنه مدتها چیزی نگن ، اما وقتی بالاخره صدای دلشون رو بشنوی ، میفهمی پشت اون سکوت چقدر داستان بوده .
یه سری دیگه مثل رادیو هستن ؛
هر بار که روشن میشن ، یه تکه از گذشته رو با خودشون میارن .
همون صدا ، همون حس ، همون خاطرهای که فکر میکردی دیگه هیچوقت برنمیگرده .
شاید برای همینه که بعضی آدمها رو نمیشه فراموش کرد ؛ نه به خاطر اینکه هنوز توی زندگیمونن ، به خاطر ای️
4.4
فلسفی روانشناسی آدمهای کمحرف سکوتی پر از حرف فراموش نکردن آدمها خاطره و نوستالژی پدیدهی زیگارنیک میگه مغز آدمها کارهای ناتمام و ...