شعر شروع دوباره؛ آرزوی شستن نشدنها:
در علوم اعصاب، هر «نشدن» بهشکل خطای پیشبینی در مغز ذخیره میشود؛ دوپامین افت میکند و حس فقدان میسازد. جالب اینکه «شدن» جدید فقط با فراموشی رخ نمیدهد؛ مغز باید پاداش تازهای را تجربه کند تا مدار قدیمی ضعیف شود و نشدنها رنگ ببازند.
راهکار:
«نشدنها» مثل لکه روی شیشهاند؛ یک «شدن» بزرگ شاید کل شیشه را عوض کند، اما هر شدن کوچک مثل باران روی همان لکه مینشیند و آن را رقیقتر میکند. زیباییِ این آرزو در همین است: نقطهی پایان را به فرایند تبدیل میکند.