فراموش کردن رویاهای بچگی

دلتنگی برای کودکی که هرگز نبود:

این حس عمیق، در روانشناسی با مفهوم «خود آرمانی» و «سوگ برای مسیرهای زندگی انتخاب‌نشده» مرتبط است. مغز ما به‌طور عجیبی می‌تواند برای نسخه‌های فرضی از خودمان یا آینده‌های موازی که هرگز محقق نشدند، سوگوار شود. این سوگ، نشانه‌ی انعطاف‌پذیری ذهن است، نه ضعف. آیا فکر می‌کنید بخشی از آن کودک فرضی، هنوز در انتخاب‌های امروزتان حضور دارد؟

راهکار:

این حس، در روانشناسی با مفهوم «کودک درون» مرتبط است. یک تمرین ساده: چند دقیقه بنشینید و با ذهنیت کنونی‌تان، یک نامه‌ی کوتاه و مهربانانه به «آن بچه‌ای که می‌خواستید باشید» بنویسید. هدف قضاوت یا تغییر نیست، فقط شنیدن است.