چرا یک غم، هزاران نعمت را از یاد میبرد؟:
این فقط یک توصیه اخلاقی نیست؛ مغز شما زیستی علیه نعمتهاست. تحقیقات بایمیستر نشان میدهد رویدادهای منفی قدرت روانی بیشتری از مثبتها دارند: یک طرد، اثر چند تعریف را پاک میکند. آمیگدال در ۳۰ میلیثانیه خطر را پردازش میکند، اما دیدن داشتهها نیازمند فعالیت قشر پیشپیشانی و توجه آگاهانه است. پس غم بزرگ جلوه میکند چون سیستم هشدار مغز برای بقا ساخته شده، نه برای شادی. آیا میتوان با تمرین قدردانی، مدار پیشفرض مغز را تغییر داد؟
راهکار:
این جمله در واقع یک ترفند شناختی است: مغز برای بقا روی تهدیدها فوکوس میکند، نه داشتهها؛ پس فهرست کردن نعمتها نوعی بازنویسی نرمافزار ذهن است.