فراموش کردن دنیا با یک نفر؛ راز عشق عمیق:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد که عشق شدید، قشر پیشپیشانی مغز (مرکز قضاوت منطقی) را موقتاً غیرفعال میکند و دوپامین تودهای از پاداش را رها میسازد. این فرآیند شبیه اعتیاد است و باعث میشود تمام توجه فقط معطوف معشوق شود؛ به همین دلیل است که میگوییم «کل دنیا رو فراموش کردم». جالب آنکه سطح سروتونین نیز کاهش مییابد، درست مانند وسواس فکری-عملی. آیا این شیمی باشکوه، سیر تکاملی برای بقای پیوند است یا توهمی دلپذیر؟
راهکار:
از نگاه روانشناسی مثبتگرا، عشق عمیق نه فراموش کردن دنیا، بلکه گنجاندن تمام آن در یک نفر است. دنیا حذف نمیشود، بلکه در او معنا پیدا میکند.