فراموش کردن چشم های کسی

از خیر چشم‌های کسی گذشتن؛ هنر دل کندن از رابطه:

طبق عصب‌شناسی، تماس چشمی مستقیم اکسیتوسین و دوپامین را همزمان آزاد می‌کند و همان مدارهای پاداشی را فعال می‌کند که در اعتیاد درگیرند؛ برای همین ترکِ چشم‌های کسی از ترکِ چت سخت‌تر است. چت فقط کلمات است، اما نگاه، مغز طرف مقابل را با یک «دیدنِ متقابل» به شبکه‌ی عصبی‌ات گره می‌زند. آیا واقعاً می‌شود از خیر نگاهی گذشت که مسیرهای عصبی‌ات را بازنویسی کرده؟

راهکار:

بازتعریف این متن: این جمله در واقع پیروزیِ انتخاب است، نه تسلیم؛ روایت کسی که پس از دلزدگی از گفت‌وگو، دارد از وابستگیِ بصری هم عبور می‌کند تا خودش را پس بگیرد. همان «چشم» که نماد کشش بود، حالا نماد آزادی می‌شود.