غریبه شدن با کسی که بوی تنش را حفظی:
بوی تن از مسیر بویایی مستقیم به آمیگدال و هیپوکامپ میرسد و برخلاف تصویر و صدا از تالاموس عبور نمیکند؛ به همین دلیل یک رایحه میتواند خاطره هیجانی را سریعتر و شدیدتر از محرکهای دیگر فعال کند. این پدیده با نام «حافظه پراستی» در روانشناسی شناخته میشود.
راهکار:
این سؤال را میتوان دقیقتر کرد: «غریبه شدن» یعنی قطع دسترسی روزمره، نه پاک شدن حافظه حسی. بو از قویترین محرکهای خاطره است و میتواند سالها بعد هم واکنش هیجانی بسازد. بهجای جنگیدن با خاطره، میتوان آن را به یک نشانهٔ گذشته تبدیل کرد: تصویری ذهنی که میآید و میرود، بدون آنکه تعیین کند امروز چه کسی هستی.