جواب تیکهدار به کسی که اشتباه کرده و بیخیالش شدهای:
فراموشی فقط پاک شدن منفعلانه نیست؛ مغز هنگام فراموشی عمدی، یک سیستم فعال رو راه میندازه که سیناپسهای مرتبط با خاطره رو تضعیف میکنه. حتی نورونهای جدید در هیپوکامپ میتونن رد خاطرههای قدیمی رو محو کنن. پس اگه واقعاً اشتباه و صاحبش رو «یه جا» انداخته باشی، یعنی مغزت هزینهی انرژی سنگینی پرداخت کرده. سؤال اینه: چرا برای فراموشی یه آدم، اینهمه تلاش بیولوژیکی لازمه؟
راهکار:
این فراموشی بهمعنای پاک کردن فایل نیست؛ یعنی انتقال اون آدم به بایگانیای که دیگه سراغش نمیری. «یه جا» همون نقطهی بیخیالیه که دیگه برای نفرت هم وقت نمیذاری؛ یه جور اعلام استقلال عاطفی.