فراموش کردن عشق اول

سختی فراموش کردن کسی که با عشقش بزرگ شدی:

نوروساینس می‌گوید خاطرات عاطفی دوران کودکی به دلیل ترشح اکسی توسین و دوپامین، در مدارهای عصبی عمیق‌تر حک می‌شوند و تقریباً غیرقابل حذف هستند. این یعنی تلاش برای فراموشی، مثل پاک کردن اثر انگشت از روی آینه است. اتفاقاً همین «حک‌شدگی» باعث می‌شود بعدها افراد مشابه را ناخودآگاه جذب کنیم. به نظر شما این مکانیزم بقا هنوز هم به‌دادمان می‌رسد یا زندانی‌مان کرده؟

راهکار:

گاهی فراموشی نه حذف، که بازنویسی خاطره است. می‌توانی همان عشق را به یک درس یا نیروی رشد تبدیل کنی، بدون اینکه آن را انکار کنی.