چرا فراموشی میتواند خوشبختی باشد؟:
مغز انسان برای بقا طراحی شده، نه برای خوشبختی. مدارهای عصبی مسئول بهخاطر سپردن تهدیدها (آمیگدال) قویتر از مدارهای ثبت لذتها هستند. به همین دلیل خاطرات تلخ چسبندگی بیشتری دارند. فراموشیِ انتخابی، درواقع یک مکانیسم دفاعی طبیعی است که دوپامین را در مسیرهای پاداش آزاد میکند و به شما اجازه میدهد از چرخهٔ نشخوار فکری خارج شوید. سؤال: آیا تا به حال شده عمداً خاطرهای را تحریف کنید تا آزارتان ندهد؟
راهکار:
فراموشی فعالانه با تکنیک «بازنویسی خاطره» ممکن است: هر بار که خاطرهای ناخوشایند به ذهنت میآید، یک جزئیات کوچک و بیضرر را در آن تغییر بده (مثلاً رنگ لباس طرف مقابل). مغز بهمرور آن نسخهٔ تحریفشده را بهعنوان حقیقت ثبت میکند و بار عاطفی خاطره کم میشود.