فراموشی چهره واقعی پس از نقابهای زیاد:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که تکرار یک نقش اجتماعی، مسیرهای عصبی مرتبط با آن را تقویت میکند و بهتدریج هویت اصلی را تضعیف میکند. این «نقص انعطافپذیری هویت» در نظریه «خودهای ممکن» مارکوس و نوریوس توضیح داده شده. آیا شما هم گاهی حس میکنید نقاب به صورتتان چسبیده؟
راهکار:
این پدیده در روانشناسی «خودفراموشی» نام دارد؛ جایی که فرد آنقدر نقشهای اجتماعی بازی میکند که مرز میان خود واقعی و نقابها محو میشود. برای بازگشت، تمرین «خودآگاهی لحظهای» (mindfulness) پیشنهاد میشود: روزی ۵ دقیقه بدون قضاوت به احساسات و افکارت نگاه کن.