فراموشی خنده

چرا اشک ریختن با دیگران را هرگز فراموش نمی‌کنیم؟:

مغز ما خاطرات همراه با احساسات قوی را با ترشح هورمون‌های استرس مانند کورتیزول تقویت می‌کند. اشک ریختن با کسی، یک تجربه عاطفی عمیق است که در آمیگدال و هیپوکامپ ثبت می‌شود، در حالی که خنده ممکن است کمرنگ‌تر ذخیره شود. آیا این مکانیسم بقا باعث می‌شود بیشتر درد را به خاطر بسپاریم تا شادی؟

راهکار:

این حقیقت که اشک‌ها را فراموش نمی‌کنیم نشان‌دهنده عمق پیوند عاطفی است، اما خنده‌ها هم می‌توانند به همان اندازه ماندگار شوند اگر آگاهانه آن‌ها را مرور کنیم. شاید ارزش دارد لحظات شاد را نیز ثبت کنیم.