فراموشی دردها با باران

راز باران پاییزی: چطور دردهای قدیمی را به خنده تبدیل می‌کند؟:

بوی باران (پتریکور) با کاهش کورتیزول و افزایش سروتونین، مثل یک ضدافسردگی طبیعی عمل می‌کند. صدای باران امواج آلفای مغز را تحریک کرده و هیپوکامپ را قادر می‌سازد خاطرات تلخ را بدون بار عاطفی منفی بازپردازش کند. به‌همین‌دلیل است که روایت دوبارهٔ غم‌ها در یک پیاده‌روی بارانی، به‌جای گریه، خنده می‌آورد. این سیم‌کشی مغز ماست.

راهکار:

این همان «افکت پالایش باران» است: مغز از محرک‌های حسی برای بازنویسی خاطرات استفاده می‌کند. دفعهٔ بعد که باران آمد، فهرستی از غم‌های کهنه را روی کاغذ بیاورید و در پیاده‌روی زیر باران، آن را بشویید. این آیین را امتحان کنید.