عشق یکطرفه و سیگار صورتیِ یکی دیگر:
مغز هنگام طرد عاشقانه، همان مسیر عصبی درد جسمی را فعال میکند؛ به همین دلیل تحمل تصویر «دیگری» برایش در حد سوختگی است. از طرفی، پدیدهٔ «ذهنخوانی» باعث میشود بدترین صحنه، مثل سیگار صورتی، بدون شواهد باور شود. ادبیات فارسی این رنج را «غیرت» مینامد، ولی روانشناسی امروز به آن «نشخوار فکری وسواسی» میگوید.
راهکار:
این تصویر بهجای گزارش واقعیت، محصول «پیشبینی فاجعهبار» ذهن است: وقتی نتوانی نیت دیگری را بدانی، مغز مبهمترین و دردناکترین نسخه را میسازد. سیگار صورتیِ فرضی در واقع جای خالیِ اطمینان است، نه اثبات بیمهری.