قهوهای که یادآور چشمهای توست:
آیا میدانستی مغز ما برای فراموشی عمدی از همان مدارهای عصبی استفاده میکند که برای بهخاطر سپردن؟ تحقیقات نشان داده هر بار که سعی میکنیم خاطرهای را سرکوب کنیم، هیپوکامپ (مرکز حافظه) فعالتر میشود و در بلندمدت آن خاطره را قویتر میکند. به همین دلیل است که «نخواهی دید و ببینی» نه فقط یک ضربالمثل، بلکه یک قانون نورولوژیک است. قهوهات را بنوش، اما بدان که جنگ با حافظه بینتیجه است.
راهکار:
این متن در واقع یک پارادوکس روانشناختی رو نشون میده: هر چقدر بیشتر تلاش میکنی چیزی رو با یک محرک دیگه فراموش کنی، اون محرک خودش یادآور اون خاطره میشه. یک راه جایگزین اینه که به جای سرکوب، خاطره رو بپذیری و بهش یه معنی جدید بدی؛ مثلاً قهوه رو دیگه نماد تلخی نبینی، بلکه نماد شروع یه روز تازه بدون اون شخص.