فراق سخت‌تر از مرگ

فراق سخت‌تر از مرگ؛ نگاهی به بیت معروف فروغی بسطامی:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد هنگام جدایی عاطفی، قشر سینگولات قدامی و اینسولای قدامی همان مناطق درد جسمی فعال می‌شوند؛ پس «فراق» یک استعاره نیست، زخم واقعی عصبی است. همچنین نظریه‌ی «سوگِ مبهم» می‌گوید مرگ پایان قطعی دارد و ذهن می‌تواند آن را ببندد، اما فراقِ بی‌پاسخ، سیستم جستجوی مغز را همیشه روشن نگه می‌دارد؛ به همین دلیل از مرگ طاقت‌فرساتر است.

راهکار:

این بیت را با مفهوم «سوگِ مبهم» در روانشناسی بسنج: فقدانِ قطعی (مرگ) قابل پذیرش است، اما بلاتکلیفیِ فراق ذهن را در انتظار نگه می‌دارد و سوگ را مزمن می‌کند.