دلتنگی برای عزیزان؛ اگر خاک جداییمان نمیشد:
در علوم اعصاب، «سوگ حاد» دقیقاً همان مدارهای پردازش درد فیزیکی را در مغز فعال میکند؛ یعنی نبودنِ کسی که دوستش داریم، برای بدن شبیه سوختگی واقعی است. جالبتر اینکه در بعضی فرهنگها استخوانهای عزیزان را پس از سالها بیرون میآورند و دوباره میبوسند؛ انگار خاک هرگز نتوانسته عشق را جدا کند. آیا جدایی فقط یک قرارداد ذهنی است؟
راهکار:
شاید اگر خاک جداییمان نمیکرد، هیچوقت قدر لحظههای بودن را نمیفهمیدیم؛ همین تلخی، شیرینیِ حضور را معنادار کرده است.