آرزوی برباد رفته فوتبالیست شدن در کودکی؛ بغض پشت لبخند:
از هر ۱۰۰ هزار کودکی که رویای فوتبالیست شدن دارن، فقط حدود ۱ نفر به لیگهای حرفهای میرسه. جالب اینجاست که مغز انسان در کودکی، به خاطر رشد ناقص قشر پیشپیشانی، واقعاً این احتمال رو پردازش نمیکنه و خیالپردازی رو با برنامهریزی اشتباه میگیره. همون خیالپردازیها، موتور اصلی خلاقیت و تابآوری بزرگسالیان.
راهکار:
همون آرزوی کودکی، حتی اگر بهش نرسیدی، احتمالاً باعث شد پشتکار، تحمل شکست و روحیه کار تیمی رو در وجودت پرورش بدی؛ اینها دقیقاً چیزهایی هستن که توی زندگی واقعی، شاید بیشتر از یه فوتبالیست حرفهای، به کمکت اومدن.