چرا فوتبال را به عشق امروزی ترجیح میدهیم؟:
از دید علوم اعصاب، هواداری از فوتبال همان مسیر دوپامین و اکسیتوسین عشق را فعال میکند؛ ضربان قلبت هنگام گل همانقدر بالا میرود که هنگام دیدن معشوق. اما برخلاف رابطهی انسانی، این عشق یکطرفه و قابل پیشبینی است: تیم هرگز رهایت نمیکند، خیانت فقط از سمت تو به تیم دیگری ممکن است. پس آیا این همان عشقِ بدون ریسک طرد شدن نیست؟
راهکار:
شاید فوتبال همان عشق بیقیدوشرطی است که در آدمها پیدایش نمیکنی؛ هر هفته قرار داری، دل میبری، میبازی یا میبازی، ولی پای تیمت میمانی.