خاطرههای ماندگار بعد از رفتن آدمها:
خاطره در مغز یک فایل ذخیرهشده نیست؛ هر بار به یاد میآوری، مدار عصبی همان خاطره دستکاری و دوباره ذخیره میشود. یعنی حافظهات از آدم رفته، هر دفعه یک نسخهی تازه از او میسازد. پس «ماندن خاطره» یعنی بازنویسی بیوقفه، نه نگهداری یک کپی ثابت. آیا این یعنی رفتن هر بار تکرار میشود؟
راهکار:
رفتن آدمها پایان داستان نیست؛ تا وقتی خاطره در ذهن کسی زنده است، شخصیتِ اصلیِ روایت هنوز دارد «بودن» را ادامه میدهد.