شستن درد با اشک؛ تسکینی که علم تأیید میکند:
اشکهای عاطفی از نظر شیمیایی با اشک ناشی از پیاز متفاوتند. آنها حاوی هورمونهای استرس مثل کورتیزول هستند و با دفع این مواد از بدن، بهمعنای واقعی درد را میشویند. بعد از یک گریهی واقعی، سیستم پاراسمپاتیک فعال میشود و ضربان قلب کاهش مییابد. این مکانیسم بقا، انسان را از فروپاشی روانی نجات داده است. اگر اشک این همه قابلیت داشته باشد، چه دردی هست که شسته نشود؟
راهکار:
گریه نه نشانهی ضعف، که سیستم دفع درد بدن است. وقتی گریه میکنی، مغزت اندورفین و اکسیتوسین آزاد میکند؛ مسکنهای طبیعی که تو را از درون آرام میکنند. اشک مثل یک آغوش شیمیایی برای روان است.