قهوه با تلخی فراموشی؛ فنجانی همرنگ چشمان تو:
کافئین با مسدود کردن گیرندههای آدنوزین، تلخی را شدیدتر ادراک میکند؛ اما جالبتر اینجاست که سیستم بویایی مستقیماً به آمیگدال و هیپوکامپ وصل است. بوی قهوه میتواند دقیقاً همان مسیرهای عصبی خاطرهٔ عاطفی را فعال کند؛ پس بهجای فراموشی، هر جرعه دارد خاطره را بازپخش میکند. آیا واقعاً میشود با یک محرک حسی، خاطره را خاموش کرد؟
راهکار:
تلخی قهوه را نماد فراموشی نگیر؛ آن را آیینهای ببین که نشان میدهد آن چشمها هنوز برایت رنگ دارند. شاید این تلخی، نه غمِ نبودنِ او، که طعمِ حرفِ ناتمامی است که باید با خودت تمامش کنی.