فنا فی الله یعنی چه

همهٔ من، تویی: از خود تا معشوق:

مغز تو به‌طور پیش‌فرض داستان «من» را می‌سازد؛ شبکه‌ای به نام DMN وقتی بیکاری فعال می‌شود و همین است که صدای درونی را مدام تکرار می‌کند. در پژوهش‌های تصویربرداری مغز، تجربه‌های عمیق عرفانی و مراقبتی فعالیت این شبکه را به‌شدت کم می‌کنند و حس یگانگی با دیگری یا جهان ایجاد می‌شود. پس این جمله استعاره نیست: نوروبیولوژی همان «بی‌خودی» را نشان می‌دهد که عرفا قرن‌ها توصیف کرده‌اند. برایتان پیش آمده که صدای «من» برای چند لحظه محو شود؟

راهکار:

این متن را میتوان بازنویسی سکولار هم کرد: وقتی عاشق واقعی میشوی، «من» به «ما» بدل میشود و اضطراب فردیت فروکش میکند. همان حس رهایی از خود، در هنر و تجربههای روزمره هم پیدا میشود.