فلسفه شروع قصه

راز غم در شروع قصه‌ها: یکی بود یکی نبود:

آیا می‌دانستید که عبارت «یکی بود یکی نبود» در قصه‌های ایرانی ریشه در اسطوره‌های باستانی دارد؟ این جمله نه‌تنها آغاز روایت، بلکه یادآوری مرز میان واقعیت و خیال است. جالب اینجاست که در نسخه‌های اولیه قصه‌های عامیانه (مثل هزار و یک شب)، این شروع اغلب با هشدار از مصیبت همراه بود؛ یعنی دقیقاً همان «پایلن غصه» که اشاره کردید. روانشناسان می‌گویند این قالب روایی به مخاطب اجازه می‌دهد از فاصله‌ای امن با ترس‌ها و غم‌های خود روبه‌رو شود. پس شاید این جمله سپری است برای عبور از تاریکی.

راهکار:

شاید 'یکی بود یکی نبود' دعوتی است به ورود به جهانی که هنوز هیچ چیز در آن قطعی نیست؛ غم فقط یکی از هزاران احتمالی است که روایت می‌تواند انتخاب کند.