فلسفه جایگزینی

راز نهفته در مصرع «تو نباشی یکی دیگه از خداشه»:

در روانشناسی، چنین باوری را «معنادهی جبرانی» می‌نامند: مغز برای بقای عاطفی، فقدان را با یک روایت بزرگ‌تر از پیش‌آگاهی و تقدیر ترمیم می‌کند. جالب است که این فرایند دقیقاً همان مدارهای عصبی تاب‌آوری را فعال می‌کند که در افراد بسیار مقاوم دیده می‌شود. آیا پذیرش مطلق تقدیر، شجاعت عمیق است یا ظریف‌ترین راه فرار از پذیرش نقش خود در رابطه؟

راهکار:

این جمله را می‌شود یک جور «هنر رها کردن» خواند. تمرین کن: رابطه را مثل بادبادک نگه دار، اگر نخ پاره شد و باد آن را برد، بدان آسمان همیشه بادبادک دیگری برایت خواهد فرستاد، اما باید دست‌هایت باز باشند.