فلسفه چون میگذرد غمی نیست

چون می‌گذرد غمی نیست: فلسفه‌ی گذرا بودن رنج:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که مغز انسان به‌طور طبیعی «سوگیری مدت» دارد: شدت یک احساس را بیش از طول آن تخمین می‌زند. مثلاً افراد قطع‌نخاع شده پس از ۶ ماه به همان سطح شادی پایه برمی‌گردند. این «سازگاری لذت‌جویانه» ثابت می‌کند که غم واقعاً نمی‌ماند. آیا شما نمونه‌ای از این «گذر سریع غم» را در زندگی خود به یاد دارید؟

راهکار:

این جمله نگاهی رواقی‌وار به زندگی دارد. برای تجربه‌ی عمیق‌ترش، می‌توانی یک دفترچه‌ی «گذر لحظه‌ها» باز کنی و هر شب سه چیزی که امروز حس کردی و حالا دیگر گذشته‌اند را بنویسی. این کار قدرتِ «اکنون» را چند برابر می‌کند.