فلسفه اشک ریختن

اشک ابرها و خنده جنگل‌ها: پیام مولانا:

در علم بوم‌شناسی، باران نه فقط یک واکنش جوی، بلکه موتور اصلی حیات است. جنگل‌های بارانی آمازون برای بقا به همین اشک‌های آسمانی وابسته‌اند. اما جالب‌تر: درختان هنگام تنش آبی، اتیلن تولید می‌کنند و با این هورمون به هم علامت می‌دهند که باران نزدیک است. یعنی خود طبیعت هم «گریه» را به‌عنوان نوید خنده می‌شناسد. آیا می‌توان این الگو را به روابط انسانی تعمیم داد؟

راهکار:

این جمله را می‌توان به عنوان یک تمرین روزانه بازتعریف کرد: هر بار که با یک ناامیدی یا غم روبرو می‌شوید، از خود بپرسید «این اشک چه جنبشی در من ایجاد می‌کند؟» شاید پاسخ‌تان همان لبخندی باشد که بعدها از اعماق وجودتان می‌شکفد.