چرا نباید از آنچه دوست داری روگردان شوی؟:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد پشیمانی از دست دادن عشق معمولاً عمیقتر و ماندگارتر از پشیمانی از اقدام است. این همان «نقصان پشیمانی» (regret aversion) است. کامو هم در «افسانه سیزیف» میگوید: معنای زندگی درست در جایی است که پوچی را میپذیریم و همچنان عشق میورزیم. آیا شما تجربهای از پشیمانی در روگردانی از عشق داشتهاید؟
راهکار:
این جمله دعوتی است به پایداری در عشق. اما گاهی روگردانی از عشق، خود نوعی عشق به خویشتن است؛ چون گاهی حفظ مرزها، عمیقترین شکل عشق ورزیدن به خود است. آیا میتوان میان پایداری و خودمراقبتی تعادل برقرار کرد؟