بازیگر نیستید ولی کلاً فیلمین؛ نگاهی به سندرم شخصیت اصلی:
در روانشناسی به این وضعیت «توهم مخاطب نامرئی» میگویند: مغز انسان به طور پیشفرض فرض میکند دیگران در حال تماشا و ارزیابیاش هستند؛ به همین دلیل افراد ناخودآگاه زندگی را مثل سکانس سینمایی کارگردانی میکنند. طبق پژوهشهای روایتدرمانی، ما نه فقط بازیگر که نویسنده و تدوینگر خاطرات خودمان هستیم و اغلب صحنههای دردناک را حذف و لحظات قهرمانانه را پررنگ میکنیم. شما کدام ژانر را زندگی میکنید؟
راهکار:
این جمله را میتوان از لنز «روایت شخصی» دید: هرکس زندگیاش را مثل یک فیلم تدوین میکند؛ برخی در ژانر درام گیر میکنند و برخی کمدی. وقتی میگویی «کلاً فیلمین»، یعنی نه یک اجرای کوچک، بلکه یک روایت کامل با قاببندی و تدوین ذهنی داری.