عشق انحصاری؛ فقط تو به من میآیی:
در روانشناسی، نظریه گسترش خود میگوید عاشق شدن مرزهای «من» را در «ما» ادغام میکند. تصویربرداری مغزی هم نشان داده تصور آسیب به شریک، همان شبکههای درد را فعال میکند که آسیب به خود. پس «فقط تو به من میآیی» میتواند ترجمان عصبیِ خود گسترده باشد. آیا این انحصار انتخاب است یا بازتعریف «من»؟
راهکار:
پارادوکس پنهان این متن این است: «برازنده نبودن برای دیگران» و «فقط به تو آمدن» یک معنا دارند؛ رابطه مثل قفل و کلید است، نه لباس سایز آزاد. همین را میشود به یک مینیمال عاشقانه تبدیل کرد: او برای هیچکس اندازه نبود، چون فقط با من معنا داشت.