فکت عجیب: ما ناخودآگاه لباسی برای مرگمان میخریم:
پژوهشهای روانشناسی نشان میدهند که «برجستگی مرگ» (Mortality Salience) باعث افزایش مصرفگرایی میشود. انسانها با خرید، به ویژه لباس، نوعی سپر روانی در برابر اضطراب نیستی میسازند. جالب اینجاست که طبق آمار، اغلب مردم در لباسهای روزمرهشان میمیرند، نه لباس رسمی. این تناقضی میان انکار و حقیقت مرگ است. آخرین لباسی که خریدهاید، قهرمان کدام روایت است؟ مرگ یا زندگی؟
راهکار:
این فکت تلخ را میتوان از زاویهای دیگر دید: مغز ما با هر خرید، ناخودآگاه برای «آخرین صحنه» برنامهریزی میکند. پس هر لباسی که میخریم، فقط یک پوشاک نیست، یک سناریوی خاموش از خداحافظی است.