تنهایی و دروغ دوستان: چرا به کسی اعتماد ندارم؟:
این حس که فقط خودت میمونی، یه «اثر حافظه انتخابی» هست: ذهن خیانتها رو بهتر از لحظههای خوب به خاطر میسپره. طبق آمار، ۷۵٪ آدمها در طول عمر حداقل یک دوست واقعی پیدا میکنن، ولی مغز ما برای بقا روی تهدیدها تمرکز میکنه. سوال: آیا ممکنه خودت ناخودآگاه روابط رو به سمت نابودی هل داده باشی؟
راهکار:
نگاه دوم: این حس تلخ میتونه ریشه در «سوگیری بدبینی دفاعی» داشته باشه. انسان برای محافظت از خودش، شکستها رو تعمیم میده. اما حقیقت اینه که آدمهای قابل اعتماد هم وجود دارن، فقط شاید توی مسیر اشتباه دنبالشون گشتی. شاید وقتشه معیارهای انتخاب رو عوض کنی.