فقط خاطرات میمونن

خاطرات ماندگار: آدم‌ها می‌روند اما خاطرات می‌مانند:

در روان‌شناسی، حافظه‌ی اپیزودیک ما حتی چهره‌ی عزیزان را با گذر زمان تحریف می‌کند. مغز برای پر کردن شکاف‌ها، جزئیات ساختگی اضافه می‌کند؛ بنابراین خاطراتی که بهشان دلخوشیم، لزوماً واقعی نیستند. این یعنی آدم‌ها حتی در ذهن ما هم به مرور محو می‌شوند. آیا این ترسناک‌تر است یا آرامش‌بخش؟

راهکار:

مغز ما خاطرات را هر بار که به یاد می‌آوریم، بازنویسی می‌کند، پس شاید آدم‌ها هرگز واقعاً نمی‌روند، فقط هر بار نسخه‌ای تازه از آنها می‌سازیم.